1999 yılında Marmara Üniversitesi Okul Öncesi Öğretmenliği ve Çocuk Gelişimi Bölümünden mezun oldum. Aynı yıl eğitim yolculuğuma özel bir anaokulunda idareci olarak göreve başladım. Ancak içimde hep bir soru vardı: Bir öğretmeni gerçekten anlamak, çocukların dünyasına dokunmadan mümkün müydü? Bu sorunun peşinden giderek idareciliği bıraktım ve sınıfa girdim. Çünkü çocukların göz hizasına inmede, onların dünyasını hissetmeden eğitimi anlamanın eksik kalacağını biliyordum. 2000-2003 yılları arasında, uluslar arası bir okul olma yolunda ilerleyen ve IB (International Baccalaureate) otorizasyon sürecinde bulunan Taş Koleji’inde Öğretmenlik yaptım. Bu süreçte aldığım eğitimler, hazırladığımız sunumlar ve yürüttüğümüz çalışmalar mesleki bakış açımı derinden şekillendirdi. Eğitimde sadece ne yaptığımızın değil neden yaptığımızın da önemli olduğunu bu yıllarda öğrendim. Evlenmemin ardından Erzurum’a yerleştim ve 6 yıl boyunca özel bir kolejde anaokulu öğretmenliği yaptım. Her çocukla birlikte yeniden öğrenmenin, her aileyle birlikte yeniden düşünmenin ne demek olduğunu bu süreçte derinden deneyimledim. Ve bir gün hayalini kurduğum o ortamı kurmaya karar verdim. Çocuğun gerçekten görüldüğü, anlaşıldığı ve olduğu haliyle kabul edildiği bir yer. Bugün kendi kurumumda, çocukların ihtiyaçlarını merkeze alan, bağ kurmayı temeline yerleştiren bir eğitim anlayışı ile yoluma devem ediyorum. Bu yolculuk boyunca mesleki gelişimimi sürekli beslemeye özen gösterdim.